Er staat wel boven dit verhaal ‘ringslangenexcursie’, maar al voor de excursie begon wisten we we al dat de kans op ringslangen zien wel heel erg klein was. Tja, de temperatuur… Slangen zijn koudbloedige dieren en hebben warmte nodig om ‘op te laden’ en vervolgens te jagen. Er scheen een waterig zonnetje, en bovendien waaide een redelijk wind uit het OZO, wat het behoorlijk frisjes maakte, zeker voor ringslangen.
Niet getreurd, want mooie vogels waren ook welkom bij alle dertien deelnemers, en die zijn er zeker. Een verkenningsrondje eerder op de ochtend leverde al mooie soorten op. Bovendien is al een tijdlang een zomerkleed roodhalsfuut aanweizg op de Surfplas. Dus dat beloofde wat. We begonnen met luid zingende zwartkoppen, fitissen en tjiftjaffen. Bij de plas rondvliegende visdiefjes en zwemmende tafeleenden. Al snel kwam een groepje geoorde futen in beeld, zes stuks bij elkaar. Bijna alle in vol zomerkleed. Schitterend.
Het werd nog mooier toen bleek dat bij stilzitten of -liggen de fuutjes naar de kant toe bleven komen, waar blijkbaar eten te halen was. Het hielp dat ze regelmatig alle zes onder water waren, wat ons de gelegenheid gaf om ongemerkt bij de waterkant te liggen. En daarna ratelen maar met de camera’s. Mooie momenten! Tijdens de wandeling werden we begeleid door de krakende zang van de rietzanger. Links van het fietspad de graslanden met scholeksters, kieviten, tureluurs en grutto’s. Een bruine kiekendief vloog over. En dat voor graspiepers de piek van de trek in april ligt, was duidelijk te merken. Regelmatig kwam een groepje over.
“Hé, een visdiefje?” vroeg iemand zich hardop af. “Nee, een reuzenstern, hier vliegt een reuzenstern!!!” was het luide antwoord. En jawel, daar kwam rustig maar snel de grootste stern van Europa langsvliegen. Net tijd genoeg voor de fotografen om een bewijsplaatje te schieten. De reuzenstern is een schaarse soort in Nederland en zeker in deze gebieden gewoon zeldzaam te noemen. Deze vogel was ongetwijfeld op doortrek vanuit de Afrikaanse overwinteringsgebieden en vloog dan ook recht richting NO, richting de Scandinavische of Russische broedgebieden. Voor sommigen onder ons zelfs een nieuwe soort!
Anderen misten de reuzenstern jammerlijk omdat ze geoorde futen aan het fotograferen waren. Maar dat kwam onverwacht goed, want een half uur later vloog er weer een reuzenstern langs. Opnieuw opgemerkt door iemand die dacht dat er een visdief aankwam. Deze was met tegenlicht, dus wat minder goed te zien, maar niettemin onmiskenbaar, zeker op de foto’s. Heel opmerkelijk, twee op één ochtend. De vogel vloog het zelfde baantje af: dicht langs het fietspad, over het water, en verdween richting NO uit het zicht. Ik keek in de waarnemingen van waarneming.nl en zag dat er in 2025 een rustende vogel was gezien op plas Ravensberg (een aangrenzende plas), maar dat er nooit eerder een reuzenstern rond deze plassen is gezien.
Ook was inmiddels de roodhalsfuut opgedoken. Wel op afstand, maar de telescoop weet daar wel raad mee. Opnieuw een soort die je niet vaak ziet en al helemaal niet in het prachtige zomerkleed als deze.
Nog twee geoorde futen doken op en een groepje zwarte sterns en een paartje zwartkopmeeuwen kwamen langsgevlogen. In de verte dreven een hoop slobeenden en wat verlate smienten. En op de terugweg zong opeens een snor in de dunne rietrand, die op de heenweg nog niet zong. Duidelijk een vogel die hier beland is op weg naar zijn broedgebieden, eventjes blijft en dan weer vertrekt. Niet echt een plek voor snor namelijk die hier territorium gaat houden.
Op het laatst nog even het Reeuwijkse Hout ingedoken. Mart had daar in de vroege ochtenduurtjes van vandaag een grasmus horen zingen. We vermaakten ons even met een mannetje torenvalk en inderdaad hoorden we halverwege een grasmus zingen. De eerste van het jaar voor de meesten van ons.
Dirk-Jan hield de soortenlijst bij. We kwamen uit op een totaal van 72 vogelsoorten! En dat door slechts een fietspad heen weer terug te lopen. Goed, we deden er wel drie uur over en dat in het voorjaar, maar het is en blijft een prachtige score!
De hoogtepunten / -puntjes waren voor de meesten toch wel de twee reuzensterns, het fotogenieke groepje geoorde futen en de zomerkleed roodhalsfuut. Maar jij mag net zo goed een voor jou ander hoogtepunt opschrijven. Natuurbeleving is voor een groot deel subjectief!
Bedankt voor het meedoen en voor de opgestuurde foto’s! Tot de volgende keer.